Hatice Hilal Bahtiyar

Yaşamın hiç duraksamadan sürdüğü bu dünyada, gelişen bilim sayesinde her gün yeni keşifler yapılmakta. Bu gelişime ayak uyduramayanlar geri kalırken, ayak uydurabilenler her geçen gün katkıda bulunarak yeni yaklaşımlar ortaya koymaktadır. Günümüzde genetik, genetik mühendisliği ve sentetik biyoloji alanlarında yaşanan hızlı gelişmeler sayesinde, mikroorganizmaların istenilen biyolojik işlevleri yerine getirecek şekilde yeniden dizayn edilmesi ile mümkün […]

Metabolizma mühendisliği, biyolojik sistemlerin metabolik süreçlerini tasarlamak ve analiz etmek ile ilgilenen bir mühendislik dalıdır.  Metabolizma mühendisliğinin temelleri, Watson ve Crick’in DNA’nın çift sarmallı yapısını keşfetmesiyle başlamıştır. 1970’lerde rekombinant DNA teknolojisinin gelişmesi ile mikroorganizmaların genetik olarak değiştirilmesini mümkün kılınmış, ardından ilk rekombinant insan insülini üreten E. Coli suşu geliştirilmiştir [1]. Bütün bu gelişmelerin ardından 1990’larda

Modern tıbbın en büyük hedeflerinden biri, ilaçların hedeflenen bölgelere doğru ve etkili bir şekilde ulaşmasını sağlamaktır. İlaç taşıma sistemleri bu hedefi yerine getirirken tedavi etkinliğini arttırmayı amaçlar. Aynı zamanda yan etkileri en aza indirmeyi sağlarlar. Peki ilaçlar bu süreci nasıl gerçekleştiriyor? Gelin bu yolculuğun en başına gidelim. İlk olarak ilaçlar vücuda çeşitli yöntemlerle alınırlar. Ağız

Telomer, bütün canlıların nasıl göründüğünü, nasıl çalıştığını hatta hastalık risklerini bile belirleyen talimat dizilerinin yani DNA’nın koruyucusudur. Sadece ökaryot hücrelerinin kromozomlarında bulunarak DNA-protein yapısı oluştururlar[1]. Bu yapılar, kromozomların uçlarını koruyarak, bu bölgelerin hasar görmesini, başka telomerlerle veya kırık DNA uçlarıyla birleşmesini ve uygunsuz rekombinasyon oluşmasını önler. Bunlar, sadece şu ana kadar keşfedilmiş görevleridir. Birçok detay ve etkileri hâlâ araştırılmaktadır. İlk

Lyon hipotezi, sadece memelilerdeki X kromozomunun inaktivasyonunu açıklayan genetik bir teoridir. 1960’lı yılların başında Mary Lyon, Liane Russell ve Ernest Beutler tarafından öne sürülmüş bir hipotezdir. Hipotezin temelinde, iki X kromozomundan birinin rastgele inaktivasyonu yatmaktadır. Bu yüzden yalnızca dişi memelilerin genetik düzeninin nasıl etkilendiğini anlamamıza yardımcı olur. Yalnızca X kromozomunun etkilenmesi kadınlarda görülen kromozomal hastalıkların